Polska
Art. 149 Kodeksu pracy nakłada na pracodawcę obowiązek prowadzenia ewidencji czasu pracy pracownika do celów prawidłowego ustalenia wynagrodzenia i innych świadczeń związanych z pracą. Pracownik ma prawo wglądu do tej ewidencji na żądanie.
Rozporządzenie w sprawie dokumentacji pracowniczej doprecyzowuje, że dokumentacja dotycząca ewidencjonowania czasu pracy obejmuje m.in. ewidencję z informacjami o liczbie przepracowanych godzin, godzinie rozpoczęcia i zakończenia pracy, pracy w porze nocnej, godzinach nadliczbowych, dniach wolnych, dyżurach, zwolnieniach i nieobecnościach.
Państwowa Inspekcja Pracy wyraźnie odróżnia listę obecności od ewidencji czasu pracy. Lista obecności może być używana jako sposób potwierdzania obecności, ale sama nie zawiera pełnych danych wymaganych do rozliczenia czasu pracy.
- ISAP - Kodeks pracy, art. 149 w tekście jednolitym Dz.U. 2025 poz. 277
- ISAP - rozporządzenie w sprawie dokumentacji pracowniczej, Dz.U. 2024 poz. 535
- Państwowa Inspekcja Pracy - różnica między ewidencją czasu pracy a listą obecności
| Temat | Praktyczne znaczenie |
|---|---|
| Podstawa obowiązku | Art. 149 Kodeksu pracy: ewidencja czasu pracy służy prawidłowemu ustaleniu wynagrodzenia i świadczeń. |
| Zakres danych | Rozporządzenie wskazuje konkretne kategorie: godziny, start/koniec, praca nocna, nadgodziny, dyżury, dni wolne i nieobecności. |
| Lista obecności | Może potwierdzać przybycie, ale nie jest pełną ewidencją czasu pracy. |
| Forma | Dokumentacja pracownicza może być prowadzona i przechowywana w postaci papierowej albo elektronicznej, jeśli spełnia wymagania przepisów. |

